De Nederlanders lijken in steeds meer geïsoleerde situaties te verblijven. We zijn tevreden met onze eigen acties, maar we maken ons zorgen over het potentieel van Nederland. We hebben veel meningen over andere mensen, en de stem van het argument beïnvloed polarisatie. Hoewel het lijkt op een sociale kwestie, is dit niet alleen dat.
Elke organisatie moet overeenkomen met een wereld waarin de houding van individuen steeds minder zelfbewust is. Hoe goed weten wij als Autoriteit Financiële Markten (AFM) dat de maatschappij die wij regeren dat echt weet? En wat houdt dit in voor onze inspanningen?
conceptueel monopolie
Professor Mark Bovens beschrijft in zijn boek Diploma Democracy hoe technisch opgeleide mensen de situatie in Nederland bepalen. Ze verschijnen vaker bij de peilingen, veroorzaken meer oproer in het gesprek, en vaak houden belangrijke posities in de overheid en het beleid. Nieuwsgierigheidsorganisaties zijn bekender en professioneler geworden. Dat is relevant omdat theoretische en praktische wetenschappers niet altijd dezelfde mening hebben over sociale kwesties. De volgende groep, die zich vooral bezighoudt met betaalbaarheid, beweging en stabiliteit, staat bovenaan de lijst.  ,
Cynics beweren af en toe dat technisch competente mensen alleen krijgen wat ze willen na hun toestemming. Een verontrustende ontdekking.
Voor regisseurs, technisch geneigd mensen komen ook voor. En ondanks dat ik er geen onderzoek naar heb gedaan, heb ik een vermoeden dat ze voornamelijk met collega’s zijn, zoals de typische filosofische wetenschappers. Echter, zorg begint met begrip, en waarneming wordt gevormd door ervaring. We maken gebruik van dossiers, studies en klantdiscussies, maar we zoeken vooral naar wat bij ons eigen gezichtsveld past. In een zakelijke omgeving worden blinde vlekken snel gestraft. We moeten actief optreden. Als we het bijvoorbeeld persoonlijk hadden gezien, zou de ervaring van discriminatie in het antiwitwasrecht (Wwft) eerder op de agenda kunnen staan.
Een risicomanager neemt beslissingen. Zij onderzoekt zowel onwettige als schadelijke praktijken. zowel wat de politieke boodschap als de beschermingsstrategie betreft. En natuurlijk, wat je als gevaarlijk en prioriteit beschouwt heeft een bepaald niveau van individualiteit.  ,
Als AFM besteden we veel tijd aan het milieu. De (verlangende) impact van bedrijven op het klimaat kan meer worden gezien als een concept of keuze dan als een kwestie van het veranderen van de waarde van bedrijven en investeringen, of de waarde van woningen en stichtingen en overstromingsrisico.  ,
Arbitrator van beroep
Dan is er de polarisatie. We worden steeds meer ondergedompeld in een wereld van goed en fout, zwart en wit. een universum waar emoties en gedachten overheersen. Nooit gewoon een biotoop die ambtenaren liever hebben. We zijn bereid om potentiële belangenconflicten effectief aan te pakken en passende maatregelen te nemen als er iets misgaat in specifieke omstandigheden. Er zijn hier letterlijk veel namen, cijfers en details. Kunnen we de magnetisering verwerpen? Helemaal niet. In de eerste plaats moeten we eerst garanderen dat we de bevoegdheid hebben om ons werk als scheidsrechters voort te zetten. We zijn onafhankelijk, geen station, en dat zijn we ook niet. Dat vraagt om zorgvuldige observatie van woorden, gedrag en aandacht voor wat verschijnt.
Bovendien geeft het ons problemen met onze controle. Maar als we onze eigen koers kunnen kiezen, dan geldt dat niet voor de organisaties die we controleren. Ze hebben soms te veel storm in zich. Overweeg multinationals met Amerikaanse bomen. Er zijn sociaal beladen termen zoals cultuur, diversiteit en inclusie. Wat doen we als bedrijven in jaarverslagen hun ESG-doelen in nieuwe (code ) taal uitdrukken en hun doelen minder hard schreeuwen om het gesprek aan de andere kant van de oceaan beheersbaar te houden? Gebruiken we de term “niet zichtbaar”? Of onderzoeken we het eigenlijke doel?  ,
Inlevingsvermogen
Nederland was vanaf het begin een verdeeld land. Individuen volgden hun eigen best tijdens de dekking. Die dagen zijn er. Momenteel volgen we onszelf voornamelijk. Door toewijding is mulch onderdrukt. Ik wil God zegenen. Maar het roept wel op tot sommigen uit het maatschappelijk middenveld en de politiek. En meer verleidelijk, zowel van financiële instellingen als van een officier. Oog op antennes, emotie en stengels. Maar we zetten onze koers voort in een wereld van beelden en bubbels.